4734. Hadis
حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ، سَمِعْتُ أَبَا الضُّحَى، يُحَدِّثُ عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ خَبَّابٍ، قَالَ كُنْتُ قَيْنًا فِي الْجَاهِلِيَّةِ، وَكَانَ لِي دَيْنٌ عَلَى الْعَاصِي بْنِ وَائِلٍ قَالَ فَأَتَاهُ يَتَقَاضَاهُ، فَقَالَ لاَ أُعْطِيكَ حَتَّى تَكْفُرَ بِمُحَمَّدٍ فَقَالَ وَاللَّهِ لاَ أَكْفُرُ حَتَّى يُمِيتَكَ اللَّهُ ثُمَّ تُبْعَثَ. قَالَ فَذَرْنِي حَتَّى أَمُوتَ ثُمَّ أُبْعَثَ، فَسَوْفَ أُوتَى مَالاً وَوَلَدًا، فَأَقْضِيكَ فَنَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ {أَفَرَأَيْتَ الَّذِي كَفَرَ بِآيَاتِنَا وَقَالَ لأُوتَيَنَّ مَالاً وَوَلَدًا}
Bize Bişr bin Hâlid tahdis etti, bize Muhammed bin Ca'fer tahdis etti, o Şu'be'den, o Süleyman'dan; [şöyle] dedi: Ebu'd-Duha'nın Mesrûk'tan, onun da Habbâb'dan [naklen] tahdis ettiğini işittim. (Habbâb) şöyle demiştir: “Ben Cahiliye devrinde bir demirciydim (kayn). Âs bin Vâil üzerinde bir alacağım vardı. (Habbâb) alacağını istemek için ona gitti. (Âs): ‘Muhammed'i inkâr edinceye kadar sana [alacağını] vermeyeceğim’ dedi. [Habbâb]: ‘Vallahi Allah seni öldürüp sonra tekrar diriltilinceye kadar [onu asla] inkâr etmem’ dedi. [Âs]: ‘Öyleyse [bırak] beni, öleyim ve sonra tekrar diriltileyim; bana [orada da] mal ve evlat verilecektir, o zaman [borcumu] sana öderim’ dedi. İşte bu [olay] üzerine: ‘Ayetlerimizi inkâr eden ve «Bana elbette mal ve evlat verilecektir» diyeni gördün mü?’ (Maryam, 77) ayeti indi.”