4808. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا رَوْحٌ، وَمُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ عِفْرِيتًا مِنَ الْجِنِّ تَفَلَّتَ عَلَىَّ الْبَارِحَةَ ـ أَوْ كَلِمَةً نَحْوَهَا ـ لِيَقْطَعَ عَلَىَّ الصَّلاَةَ، فَأَمْكَنَنِي اللَّهُ مِنْهُ وَأَرَدْتُ أَنْ أَرْبِطَهُ إِلَى سَارِيَةٍ مِنْ سَوَارِي الْمَسْجِدِ حَتَّى تُصْبِحُوا وَتَنْظُرُوا إِلَيْهِ كُلُّكُمْ، فَذَكَرْتُ قَوْلَ أَخِي سُلَيْمَانَ رَبِّ هَبْ لِي مُلْكًا لاَ يَنْبَغِي لأَحَدٍ مِنْ بَعْدِي ". قَالَ رَوْحٌ فَرَدَّهُ خَاسِئًا.
Bize İshak bin İbrahim tahdis etti, bize Ravh ve Muhammed bin Ca'fer, Şu'be'den [naklen] tahdis ettiler, o Muhammed bin Ziyâd'dan, o da Ebu Hureyre radıyallahu anh'tan [naklen] tahdis etti; Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Dün gece cinlerden bir ifrit, namazımı bozmak için bana musallat oldu -veya buna benzer bir kelime söyledi-. Allah beni ona galip kıldı [üstesinden gelme imkanı verdi]. Sabaha çıktığınızda hepiniz onu göresiniz diye onu mescidin direklerinden birine bağlamak istedim. Ancak kardeşim Süleyman'ın: ‘Rabbim! ... bana, benden sonra hiçbir kimseye nasip olmayacak bir mülk [hükümranlık] lütfet’ (Sâd, 35) sözünü hatırladım [ve onu bıraktım].” Ravh [kendi rivayetinde]: “[Allah onu] hor ve hakir bir şekilde geri çevirdi” [eklemesini yapmıştır].