4836. Hadis
حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ الْفَضْلِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، حَدَّثَنَا زِيَادٌ، أَنَّهُ سَمِعَ الْمُغِيرَةَ، يَقُولُ قَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم حَتَّى تَوَرَّمَتْ قَدَمَاهُ فَقِيلَ لَهُ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ قَالَ " أَفَلاَ أَكُونُ عَبْدًا شَكُورًا ".
Sadaka b. el-Fadl bize tahdis etti, İbn Uyeyne bize haber verdi, Ziyâd bize tahdis etti [ve] Muğîre’den [radıyallahu anh] işittiğini; [onun da] şöyle dediğini [söyledi]: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ayakları şişene kadar [namazda] kıyamda durdu. Ona: “Allah senin geçmiş ve gelecek günahlarını bağışlamıştır.” denildi. O da: “Peki [ben], şükreden bir kul olmayayım mı?” buyurdu.