4897. Hadis
حَدَّثَنِي عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ، عَنْ ثَوْرٍ، عَنْ أَبِي الْغَيْثِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، رضى الله عنه قَالَ كُنَّا جُلُوسًا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأُنْزِلَتْ عَلَيْهِ سُورَةُ الْجُمُعَةِ {وَآخَرِينَ مِنْهُمْ لَمَّا يَلْحَقُوا بِهِمْ} قَالَ قُلْتُ مَنْ هُمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَلَمْ يُرَاجِعْهُ حَتَّى سَأَلَ ثَلاَثًا، وَفِينَا سَلْمَانُ الْفَارِسِيُّ، وَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَهُ عَلَى سَلْمَانَ ثُمَّ قَالَ " لَوْ كَانَ الإِيمَانُ عِنْدَ الثُّرَيَّا لَنَالَهُ رِجَالٌ ـ أَوْ رَجُلٌ ـ مِنْ هَؤُلاَءِ ".
Bana Abdulazîz bin Abdullah tahdis etti, dedi ki: Bana Süleyman bin Bilâl tahdis etti, Sevr'den, o Ebu'l-Gays'tan, o da Ebu Hureyre radıyallahu anh'tan [naklen] dedi ki: Biz Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'in yanında oturuyorduk. Ona Cuma Suresi ve: “Onlardan [henüz] kendilerine katılmamış olan başkalarına da...” [ayeti] indi. “Onlar kimlerdir ey Allah'ın Resûlü?” dedim. [Nebi] ona cevap vermedi. Nihayet [Ebu Hureyre] üç kez sordu. Aramızda Selmân el-Fârisî vardı. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem elini Selmân'ın üzerine koydu ve şöyle buyurdu: “İman Süreyya [yıldızında] olsa bile, bunlardan [Farslılardan] bazı adamlar -veya bir adam- ona mutlaka ulaşırdı.”