4905. Hadis
حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ عَمْرٌو سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كُنَّا فِي غَزَاةٍ ـ قَالَ سُفْيَانُ مَرَّةً فِي جَيْشٍ ـ فَكَسَعَ رَجُلٌ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ رَجُلاً مِنَ الأَنْصَارِ فَقَالَ الأَنْصَارِيُّ يَا لَلأَنْصَارِ. وَقَالَ الْمُهَاجِرِيُّ يَا لَلْمُهَاجِرِينَ. فَسَمِعَ ذَاكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " مَا بَالُ دَعْوَى جَاهِلِيَّةٍ " قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَسَعَ رَجُلٌ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ رَجُلاً مِنَ الأَنْصَارِ. فَقَالَ " دَعُوهَا فَإِنَّهَا مُنْتِنَةٌ ". فَسَمِعَ بِذَلِكَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ فَقَالَ فَعَلُوهَا، أَمَا وَاللَّهِ لَئِنْ رَجَعْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ لَيُخْرِجَنَّ الأَعَزُّ مِنْهَا الأَذَلَّ. فَبَلَغَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَامَ عُمَرُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ دَعْنِي أَضْرِبْ عُنُقَ هَذَا الْمُنَافِقِ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " دَعْهُ لاَ يَتَحَدَّثُ النَّاسُ أَنَّ مُحَمَّدًا يَقْتُلُ أَصْحَابَهُ " وَكَانَتِ الأَنْصَارُ أَكْثَرَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ حِينَ قَدِمُوا الْمَدِينَةَ، ثُمَّ إِنَّ الْمُهَاجِرِينَ كَثُرُوا بَعْدُ. قَالَ سُفْيَانُ فَحَفِظْتُهُ مِنْ عَمْرٍو قَالَ عَمْرٌو سَمِعْتُ جَابِرًا كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
Bize Ali tahdis etti, bize Süfyan tahdis etti, dedi ki: Amr; Câbir bin Abdullah radıyallahu anhumâ'yı şöyle derken işitti: Biz bir gazvede idik. -Süfyan bir kere; ‘bir orduda idik’ dedi.- Muhacirlerden bir adam Ensar'dan bir adama [eliyle veya ayağıyla] vurdu. Ensarlı: “Yetişin ey Ensar!” dedi. Muhacirli de: “Yetişin ey Muhacirler!” dedi. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem bunu duydu ve: “Bu cahiliye çağrısı [davası] da nedir?” buyurdu. Dediler ki: “Ey Allah'ın Resûlü! Muhacirlerden bir adam Ensar'dan bir adama vurdu.” [Nebi] buyurdu ki: “Bırakın bu [davayı]! Çünkü o kokuşmuştur [pis bir şeydir].” Abdullah bin Übeyy bunu işitti ve dedi ki: “Bunu [gerçekten] yaptılar mı? Vallahi eğer Medine'ye dönersek, en izzetli [güçlü] olan, en zelil [zayıf] olanı oradan mutlaka çıkaracaktır.” Bu [söz] Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'e ulaştı. Ömer kalktı ve: “Ey Allah'ın Resûlü! Bırak beni, şu münafığın boynunu vurayım” dedi. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem: “Bırak onu! İnsanlar; Muhammed arkadaşlarını öldürüyor, diye konuşmasın” buyurdu. Medine'ye geldiklerinde Ensar, Muhacirlerden daha fazlaydı. Sonra [zamanla] Muhacirler çoğaldı. Süfyan dedi ki: “Ben bunu Amr'dan ezberledim; Amr: Câbir'i işittim; ‘Biz Nebi ile beraberdik’ dedi, demiştir.”