4929. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مُوسَى بْنِ أَبِي عَائِشَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، فِي قَوْلِهِ {لاَ تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ} قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا نَزَلَ جِبْرِيلُ بِالْوَحْىِ، وَكَانَ مِمَّا يُحَرِّكُ بِهِ لِسَانَهُ وَشَفَتَيْهِ فَيَشْتَدُّ عَلَيْهِ وَكَانَ يُعْرَفُ مِنْهُ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ الآيَةَ الَّتِي فِي {لاَ أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ} {لاَ تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ * إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ} قَالَ عَلَيْنَا أَنْ نَجْمَعَهُ فِي صَدْرِكَ، وَقُرْآنَهُ {فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ} فَإِذَا أَنْزَلْنَاهُ فَاسْتَمِعْ {ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ} عَلَيْنَا أَنْ نُبَيِّنَهُ بِلِسَانِكَ ـ قَالَ ـ فَكَانَ إِذَا أَتَاهُ جِبْرِيلُ أَطْرَقَ، فَإِذَا ذَهَبَ قَرَأَهُ كَمَا وَعَدَهُ اللَّهُ. {أَوْلَى لَكَ فَأَوْلَى} تَوَعُّدٌ.
Bize Kuteybe bin Saîd tahdis etti, bize Cerîr tahdis etti, Musa bin Ebi Aişe'den, o Saîd bin Cübeyr'den, o da İbn Abbas'tan [naklen]; [Allah Teâlâ'nın]: ‘Onu aceleyle almak için dilini kımıldatma!’ sözü hakkında dedi ki: Cebrail vahiy getirdiğinde Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem, dili ve dudaklarını hareket ettirirdi. Bu ona zor gelirdi ve bu durumu anlaşılırdı. Bunun üzerine Allah, ‘Kıyamet gününe yemin etmem!’ suresi içinde bulunan şu ayeti indirdi: ‘Onu [aceleyle almak için] dilini kımıldatma! Şüphesiz onu toplamak ve okutmak bize aittir.’ Dedi ki: Yani “Onu senin göğsünde toplamak ve okumanı [sağlamak] bize aittir.” ‘O halde biz onu okuduğumuz zaman, sen onun okunuşunu takip et!’ Yani: “Biz onu indirdiğimiz zaman dinle!” ‘Sonra onu açıklamak da bize aittir.’ Yani: “Onu senin dilinle beyan etmek bize aittir.” -[İbn Abbas] dedi ki:- Artık Cebrail geldiğinde [Nebi] başını eğer [sükut eder]di. [Cebrail] gittiğinde ise onu Allah'ın kendisine vaat ettiği gibi okurdu. [Surenin sonundaki]: ‘Layıktır sana o bela, layık!’ [ifadesi], bir tehdittir.