4968. Hadis
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي الضُّحَى، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُكْثِرُ أَنْ يَقُولَ فِي رُكُوعِهِ وَسُجُودِهِ " سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَبِحَمْدِكَ، اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ". يَتَأَوَّلُ الْقُرْآنَ.
Osman b. Ebi Şeybe bize tahdis etti. [Dedi ki:] Cerir bize tahdis etti. [O], Mansur'dan; [o], Ebu'd-Duha'dan; [o], Mesruk'tan; [o da] Aişe radıyallahu anha'dan [naklederek] dedi ki: “Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem rüku ve secdesinde: ‘Sübhânekellâhümme rabbenâ ve bihamdik, Allahümmeğfirlî’ (Allah'ım! Rabbimiz! Seni hamdinle tesbih ederim. Allah'ım beni bağışla) sözünü çokça söylerdi. [Böylece] Kur'an'ı tevil (tatbik) ediyordu.”