5135. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ جَاءَتِ امْرَأَةٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ إِنِّي وَهَبْتُ مِنْ نَفْسِي. فَقَامَتْ طَوِيلاً فَقَالَ رَجُلٌ زَوِّجْنِيهَا، إِنْ لَمْ تَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ. قَالَ " هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَىْءٍ تُصْدِقُهَا ". قَالَ مَا عِنْدِي إِلاَّ إِزَارِي. فَقَالَ " إِنْ أَعْطَيْتَهَا إِيَّاهُ جَلَسْتَ لاَ إِزَارَ لَكَ، فَالْتَمِسْ شَيْئًا ". فَقَالَ مَا أَجِدُ شَيْئًا. فَقَالَ " الْتَمِسْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدِ ". فَلَمْ يَجِدْ. فَقَالَ " أَمَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ شَىْءٌ ". قَالَ نَعَمْ سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا لِسُوَرٍ سَمَّاهَا. فَقَالَ " زَوَّجْنَاكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ".
Bize Abdullah bin Yusuf tahdis etti, [o] bize Malik'ten haber verdi, [o] Ebû Hâzim'den, [o da] Sehl bin Sa'd [radıyallahu anh]'dan [naklederek] şöyle dedi: Bir kadın Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e gelip: “Kuşkusuz ben kendimi [sana] hibe ettim [bağışladım]” dedi. Kadın ayakta uzun süre bekledi. Bunun üzerine bir adam ayağa kalkıp: “Şayet senin ona bir ihtiyacın yoksa onu benimle evlendir” dedi. Resûlullah: “Ona mehir olarak verecek bir şeyin var mı?” buyurdu. Adam: “Yanımda izâr (belden aşağısını örten kumaş)ımdan başka bir şey yok” dedi. Resûlullah: “Şayet onu kadına verirsen, sen üzerinde izâr olmadan kalıverirsin. Öyleyse başka bir şey ara!” buyurdu. Adam: “Hiçbir şey bulamıyorum” dedi. Resûlullah: “Demirden bir yüzük bile olsa bir şeyler araştır!” buyurdu. Adam yine bir şey bulamadı. Resûlullah: “Ezberinde Kur'an'dan bir şey var mı?” buyurdu. Adam: “Evet, şu sure ve şu sure var” diyerek bildiği surelerin isimlerini saydı. Bunun üzerine Resûlullah: “Ezberindeki Kur'an [surelerini ona öğretmen] karşılığında seni onunla evlendirdik” buyurdu.