5248. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، قَالَ اخْتَلَفَ النَّاسُ بِأَىِّ شَىْءٍ دُووِيَ جُرْحُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ أُحُدٍ، فَسَأَلُوا سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ السَّاعِدِيَّ، وَكَانَ مِنْ آخِرِ مَنْ بَقِيَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِالْمَدِينَةِ، فَقَالَ وَمَا بَقِيَ مِنَ النَّاسِ أَحَدٌ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي، كَانَتْ فَاطِمَةُ عَلَيْهَا السَّلاَمُ تَغْسِلُ الدَّمَ عَنْ وَجْهِهِ، وَعَلِيٌّ يَأْتِي بِالْمَاءِ عَلَى تُرْسِهِ، فَأُخِذَ حَصِيرٌ، فَحُرِّقَ فَحُشِيَ بِهِ جُرْحُهُ.
Bize Kuteybe bin Saîd tahdis etti, [o] bize Süfyan tahdis etti, [o] Ebû Hâzim'den; o şöyle demiştir: İnsanlar, Uhud günü Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in yarasının ne ile tedavi edildiği konusunda ihtilaf ettiler. Sehl bin Sa'd es-Sâidî'ye sordular. O, Medine'de Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'in ashabından hayatta kalanların sonuncularındandı. Dedi ki: “İnsanlar arasında bunu benden daha iyi bilen kimse kalmadı. Fâtıma aleyhe's-selâm [Resûlullah'ın] yüzündeki kanı yıkıyor, Ali de kalkanıyla su getiriyordu. Bir hasır parçası alındı, yakıldı ve [külleri] yarasına basıldı.”