5337. Hadis
قَالَ حُمَيْدٌ فَقُلْتُ لِزَيْنَبَ وَمَا تَرْمِي بِالْبَعَرَةِ عَلَى رَأْسِ الْحَوْلِ فَقَالَتْ زَيْنَبُ كَانَتِ الْمَرْأَةُ إِذَا تُوُفِّيَ عَنْهَا زَوْجُهَا دَخَلَتْ حِفْشًا، وَلَبِسَتْ شَرَّ ثِيَابِهَا، وَلَمْ تَمَسَّ طِيبًا حَتَّى تَمُرَّ بِهَا سَنَةٌ، ثُمَّ تُؤْتَى بِدَابَّةٍ حِمَارٍ أَوْ شَاةٍ أَوْ طَائِرٍ فَتَفْتَضُّ بِهِ، فَقَلَّمَا تَفْتَضُّ بِشَىْءٍ إِلاَّ مَاتَ، ثُمَّ تَخْرُجُ فَتُعْطَى بَعَرَةً فَتَرْمِي، ثُمَّ تُرَاجِعُ بَعْدُ مَا شَاءَتْ مِنْ طِيبٍ أَوْ غَيْرِهِ. سُئِلَ مَالِكٌ مَا تَفْتَضُّ بِهِ قَالَ تَمْسَحُ بِهِ جِلْدَهَا.
Humeyd dedi ki: Zeyneb'e: “Sene sonunda tezek atması nedir?” dedim. Zeyneb şöyle dedi: [Cahiliye'de] kadının kocası vefat ettiği zaman daracık bir çadıra girer, en kötü elbiselerini giyer, üzerinden bir sene geçinceye kadar kokuya dokunmazdı. Sonra ona bir hayvan -eşek, koyun veya kuş- getirilir, o da vücudunu ona sürterdi. -Vücudunu bir şeye sürterdi de o hayvan ölmeden kurtulursa, bu çok nadir olurdu-. Sonra çadırdan çıkar, kendisine bir tezek verilir, o da onu atardı. Sonra koku veya dilediği şeyleri kullanmaya dönerdi. Mâlik'e: “Onunla sürtünmesi (iftidad) nedir?” diye soruldu. O da: “Onunla cildini siler” dedi.