5370. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ هِنْدُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا سُفْيَانَ رَجُلٌ شَحِيحٌ فَهَلْ عَلَىَّ جُنَاحٌ أَنْ آخُذَ مِنْ مَالِهِ مَا يَكْفِينِي وَبَنِيَّ قَالَ " خُذِي بِالْمَعْرُوفِ ".
Bize Muhammed bin Yûsuf tahdis etti, bize Süfyan tahdis etti, Hişâm bin Urve'den, babasından, [o] Âişe [radıyallahu anhâ]'dan [naklederek] (dedi ki): Hind: “Ey Allah'ın Resûlü! Muhakkak ki Ebû Süfyân eli sıkı (cimri) bir adamdır. Onun malından bana ve oğullarıma yetecek kadarını almamda üzerime bir günah var mıdır?” dedi. (Resûlullah): “Maruf (örfe uygun) ölçüde al” buyurdu.