340. Hadis
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ ذَرٍّ، عَنِ ابْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ شَهِدَ عُمَرَ وَقَالَ لَهُ عَمَّارٌ كُنَّا فِي سَرِيَّةٍ فَأَجْنَبْنَا، وَقَالَ تَفَلَ فِيهِمَا.
Süleyman b. Harb bize tahdis etti, dedi ki: Şu’be bize tahdis etti; Hakem’den, Zer’den, İbn Abdurrahman b. Ebzâ’dan, babasından [naklen] ki: O (Abdurrahman b. Ebzâ), Ömer’in (yanındaki bu hadiseye) şahit olmuştu; Ammâr ona: ‘Bir seriyyede (askeri birlikte) idik ve cünüp olmuştuk.’ dedi. (Ayrıca Ammâr, Efendimiz için): ‘(Tozunu gidermek için) ellerine üfledi (tefele).’ dedi.”