5434. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الأَنْصَارِيِّ، قَالَ كَانَ مِنَ الأَنْصَارِ رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ أَبُو شُعَيْبٍ، وَكَانَ لَهُ غُلاَمٌ لَحَّامٌ فَقَالَ اصْنَعْ لِي طَعَامًا أَدْعُو رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَامِسَ خَمْسَةٍ، فَدَعَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَامِسَ خَمْسَةٍ، فَتَبِعَهُمْ رَجُلٌ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّكَ دَعَوْتَنَا خَامِسَ خَمْسَةٍ وَهَذَا رَجُلٌ قَدْ تَبِعَنَا، فَإِنْ شِئْتَ أَذِنْتَ لَهُ، وَإِنْ شِئْتَ تَرَكْتَهُ ". قَالَ بَلْ أَذِنْتُ لَهُ. قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ إِسْمَاعِيْلَ يَقُولُ إِذَا كَانَ الْقَوْمُ عَلَى الْمَائِدَةِ لَيْسَ لَهُمْ أَنْ يُنَاوِلُوا مِنْ مَائِدَةٍ إِلَى مَائِدَةٍ أُخْرَى وَلَكِنْ يُنَاوِلُ بَعْضُهُمْ بَعْضًا فِي تِلْكَ الْمَائِدَةِ أَوْ يَدَعُ
Bize Muhammed bin Yûsuf tahdis etti, bize Süfyan tahdis etti, A'meş'ten, [o] Ebû Vâil'den, [o] Ebû Mes'ûd el-Ensârî'den [naklederek]; dedi ki: Ensar'dan Ebû Şuayb denilen bir adam vardı. Onun kasap olan bir kölesi vardı. (Kölesine): “Bana bir yemek yap da Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'i beşin beşincisi olarak davet edeyim” dedi. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'i beşin beşincisi olarak davet etti. Onlara bir adam takıldı. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem (ev sahibine): “Sen bizi beşin beşincisi olarak davet ettin. Bu adam da bize takılıp geldi. İstersen ona izin verirsin, istersen onu (geri) bırakırsın” buyurdu. (Ebû Şuayb): “Bilakis ona izin verdim” dedi. Muhammed bin Yûsuf dedi ki: Ben Muhammed bin İsmâîl'i şöyle derken işittim: “Bir topluluk bir sofrada oldukları zaman, bir sofradan diğer bir sofraya (yemek) uzatmaları onlara (uygun) değildir. Lakin o (kendi) sofrasındakiler birbirlerine ikram edebilirler veya bırakırlar.”