5438. Hadis
حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَابِسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ مَا فَعَلَهُ إِلاَّ فِي عَامٍ جَاعَ النَّاسُ، أَرَادَ أَنْ يُطْعِمَ الْغَنِيُّ الْفَقِيرَ، وَإِنْ كُنَّا لَنَرْفَعُ الْكُرَاعَ بَعْدَ خَمْسَ عَشْرَةَ، وَمَا شَبِعَ آلُ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم مَنْ خُبْزِ بُرٍّ مَأْدُومٍ ثَلاَثًا.
Bize Kabîsa tahdis etti, bize Süfyan tahdis etti, Abdurrahman bin Âbis'ten, [o] babasından, [o] Âişe [radıyallahu anhâ]'dan [naklederek]; dedi ki: (Nebi) onu (kurban etlerinin üç günden fazla yenilmemesini) ancak insanların açlık çektiği bir senede yaptı; (böylece) zenginin fakiri doyurmasını istedi. (Yoksa) biz paçayı on beş (gün) sonra (bile yemek üzere) kaldırırdık. Muhammed sallallâhu aleyhi ve sellem ailesi, katıkla birlikte (yenilen) buğday ekmeğinden üç (gün peş peşe) doymamıştır.