5535. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَنْفَجْنَا أَرْنَبًا وَنَحْنُ بِمَرِّ الظَّهْرَانِ، فَسَعَى الْقَوْمُ فَلَغَبُوا، فَأَخَذْتُهَا فَجِئْتُ بِهَا إِلَى أَبِي طَلْحَةَ فَذَبَحَهَا، فَبَعَثَ بِوَرِكَيْهَا ـ أَوْ قَالَ بِفَخِذَيْهَا ـ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَبِلَهَا.
Bize Ebû'l-Velîd tahdis etti, bize Şu'be tahdis etti, Hişâm bin Zeyd'den, [o] Enes [radıyallahu anh]'den; dedi ki: Biz Merru'z-Zahran'dayken bir tavşan kaldırdık (kışkırttık). Topluluk (onun peşinden) koştu ve yoruldular. Onu ben yakaladım ve Ebû Talha'ya getirdim. O da onu kesti. Onun kalçalarını -veya uyluklarını dedi- Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'e gönderdi. O da bunu kabul etti.