5568. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنِ الْقَاسِمِ، أَنَّ ابْنَ خَبَّابٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ أَبَا سَعِيدٍ، يُحَدِّثُ أَنَّهُ كَانَ غَائِبًا، فَقَدِمَ فَقُدِّمَ إِلَيْهِ لَحْمٌ. قَالَ وَهَذَا مِنْ لَحْمِ ضَحَايَانَا. فَقَالَ أَخِّرُوهُ لاَ أَذُوقُهُ. قَالَ ثُمَّ قُمْتُ فَخَرَجْتُ حَتَّى آتِيَ أَخِي قَتَادَةَ ـ وَكَانَ أَخَاهُ لأُمِّهِ، وَكَانَ بَدْرِيًّا ـ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ إِنَّهُ قَدْ حَدَثَ بَعْدَكَ أَمْرٌ.
Bize İsmail tahdis etti, dedi ki: Bana Süleyman tahdis etti, Yahya bin Said'den, [o] Kâsım'dan, İbn Habbâb ona haber vermiş ki; o Ebu Said'i şöyle tahdis ederken işitmiş: O (bir yolculukta) kayıptı. Geldiğinde kendisine et ikram edildi. Dedi ki: “Bu bizim kurbanlarımızın etindendir.” (Bunun üzerine) Dedi ki: “Onu (kaldırın) geciktirin, onu tatmayacağım.” (Ebu Said) dedi ki: Sonra kalktım ve kardeşim Katâde'nin yanına çıktım -ki o anne bir kardeşiydi ve Bedir ashabındandı-. Bunu ona zikrettim. Dedi ki: “Senden sonra (yeni) bir emir meydana geldi (yasağı kaldırdı).”