5655. Hadis
حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَاصِمٌ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عُثْمَانَ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ ابْنَةً لِلنَّبِيِّ، صلى الله عليه وسلم أَرْسَلَتْ إِلَيْهِ وَهْوَ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَسَعْدٍ وَأُبَىٍّ نَحْسِبُ أَنَّ ابْنَتِي قَدْ حُضِرَتْ فَاشْهَدْنَا فَأَرْسَلَ إِلَيْهَا السَّلاَمَ وَيَقُولُ " إِنَّ لِلَّهِ مَا أَخَذَ وَمَا أَعْطَى وَكُلُّ شَىْءٍ عِنْدَهُ مُسَمًّى فَلْتَحْتَسِبْ وَلْتَصْبِرْ ". فَأَرْسَلَتْ تُقْسِمُ عَلَيْهِ، فَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَقُمْنَا، فَرُفِعَ الصَّبِيُّ فِي حَجْرِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَنَفْسُهُ تَقَعْقَعُ فَفَاضَتْ عَيْنَا النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهُ سَعْدٌ مَا هَذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " هَذِهِ رَحْمَةٌ وَضَعَهَا اللَّهُ فِي قُلُوبِ مَنْ شَاءَ مِنْ عِبَادِهِ، وَلاَ يَرْحَمُ اللَّهُ مِنْ عِبَادِهِ إِلاَّ الرُّحَمَاءَ ".
Bize Haccâc bin Minhâl tahdis etti, bize Şu'be tahdis etti, dedi ki: Bana Âsım haber verdi, dedi ki: Ebû Osman'ı, Üsâme bin Zeyd radıyallahu anhuma'dan şöyle (rivayet ederken) işittim: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'in kızı (Zeyneb), O Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem, Sa'd (bin Ubâde) ve Übeyy (bin Ka'b) ile beraberken O'na (şöyle) haber gönderdi: "Kızım (veya oğlum) ölmek üzeredir, bize gel (hazır bulun)." (Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem) ona selam gönderdi ve: "Muhakkak ki aldığı da verdiği de Allah'a aittir. Her şey O'nun katında belirli bir ecelledir. Sabretsin ve (ecrini Allah'tan) beklesin" buyurdu. Kız tekrar O'na yemin ederek (gelmesi için) haber gönderdi. Bunun üzerine Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem kalktı, biz de kalktık. Çocuk Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'in kucağına konuldu, nefesi hırıldıyordu (ses çıkarıyordu/can çekişiyordu). Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'in iki gözü yaş döktü. Sa'd O'na: "Bu (gözyaşı) nedir ya Resûlallah?" dedi. Buyurdu ki: "Bu bir rahmettir ki; Allah onu dilediği kullarının kalbine koymuştur. Allah ancak kullarından merhametli olanlara merhamet eder."