5750. Hadis
حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ سُفْيَانَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ مُسْلِمٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُعَوِّذُ بَعْضَهُمْ يَمْسَحُهُ بِيَمِينِهِ " أَذْهِبِ الْبَاسَ رَبَّ النَّاسِ، وَاشْفِ أَنْتَ الشَّافِي، لاَ شِفَاءَ إِلاَّ شِفَاؤُكَ، شِفَاءً لاَ يُغَادِرُ سَقَمًا ". فَذَكَرْتُهُ لِمَنْصُورٍ فَحَدَّثَنِي عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ بِنَحْوِهِ.
Bana Abdullah bin Ebi Şeybe tahdis etti, bize Yahya tahdis etti, Süfyan'dan, [o] A'meş'ten, [o] Müslim'den, [o] Mesrûk'tan, [o] Aişe radıyallahu anha'dan (rivayetle); dedi ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem onların (ashabının veya ehlinin) bazısına sığınma duası okur (muavvizeteyn ile korur) ve sağ eliyle onu meshederdi (şöyle derdi): "Ey insanların Rabbi! Bu zorluğu (hastalığı) gider. Şifa ver, şifa veren sensin. Senin şifandan başka şifa yoktur. Öyle bir şifa ver ki; hiçbir hastalık (iz) bırakmasın." (Ravi Süfyan dedi ki): Bunu Mansûr'a zikrettim, o da bana İbrahim'den, [o] Mesrûk'tan, [o] Aişe'den bunun benzerini tahdis etti.