6004. Hadis
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ مَا غِرْتُ عَلَى امْرَأَةٍ مَا غِرْتُ عَلَى خَدِيجَةَ، وَلَقَدْ هَلَكَتْ قَبْلَ أَنْ يَتَزَوَّجَنِي بِثَلاَثِ سِنِينَ، لِمَا كُنْتُ أَسْمَعُهُ يَذْكُرُهَا، وَلَقَدْ أَمَرَهُ رَبُّهُ أَنْ يُبَشِّرَهَا بِبَيْتٍ فِي الْجَنَّةِ مِنْ قَصَبٍ، وَإِنْ كَانَ لَيَذْبَحُ الشَّاةَ ثُمَّ يُهْدِي فِي خُلَّتِهَا مِنْهَا.
Ubeyd b. İsmail bize tahdis etti, Ebu Usame bize tahdis etti; Hişam’dan; [o da] babasından; [o da] Aişe radıyallahu anha’dan [naklederek]. Dedi ki: Ben hiçbir kadın hakkında Hatice’ye kıskandığım kadar kıskanmadım. Halbuki o, (Peygamber’in) benimle evlenmesinden üç yıl önce vefat etmişti. (Buna rağmen kıskanmamın sebebi), onun (Peygamber’in) onu çokça andığını işitmemden dolayıdır. Ve Rabbi ona (Peygamber’e), onu (Hatice’yi) cennette 'kasab'dan (inciden) bir evle müjdelemesini emretti. Ve o (Peygamber), koyun keser, sonra ondan onun (Hatice’nin) arkadaşlarına hediye ederdi.