6009. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ سُمَىٍّ، مَوْلَى أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " بَيْنَمَا رَجُلٌ يَمْشِي بِطَرِيقٍ اشْتَدَّ عَلَيْهِ الْعَطَشُ، فَوَجَدَ بِئْرًا فَنَزَلَ فِيهَا فَشَرِبَ ثُمَّ خَرَجَ، فَإِذَا كَلْبٌ يَلْهَثُ يَأْكُلُ الثَّرَى مِنَ الْعَطَشِ فَقَالَ الرَّجُلُ لَقَدْ بَلَغَ هَذَا الْكَلْبَ مِنَ الْعَطَشِ مِثْلُ الَّذِي كَانَ بَلَغَ بِي، فَنَزَلَ الْبِئْرَ فَمَلأَ خُفَّهُ، ثُمَّ أَمْسَكَهُ بِفِيهِ، فَسَقَى الْكَلْبَ، فَشَكَرَ اللَّهُ لَهُ فَغَفَرَ لَهُ ". قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَإِنَّ لَنَا فِي الْبَهَائِمِ أَجْرًا. فَقَالَ " فِي كُلِّ ذَاتِ كَبِدٍ رَطْبَةٍ أَجْرٌ ".
İsmail bize tahdis etti, Malik bana tahdis etti; Ebu Bekir’in azatlısı Sümeyy’den; Ebu Salih es-Semman’dan; [o da] Ebu Hureyre’den [naklederek]. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Bir adam bir yolda yürürken susuzluğu arttı (şiddetlendi). Bir kuyu buldu, içine indi, (su) içti ve sonra çıktı. Bir de baktı ki bir köpek (susuzluktan) soluyor, susuzluktan toprağı yiyor. Adam: ‘Bu köpeğin başına, susuzluktan dolayı benim başıma gelenin misli gelmiş’ dedi. Kuyuya (tekrar) indi, mestini doldurdu, sonra onu ağzıyla tuttu; (yukarı çıkıp) köpeğe su içirdi. Allah ona şükretti (amele karşılık verdi) ve onu bağışladı.” (Sahabeler): “Ey Allah’ın Resulü! Bizim için hayvanlarda da ecir var mı?” dediler. Şöyle buyurdu: “(Yaşayan) her yaş ciğer sahibinde (ona yapılan iyilikte) ecir vardır.”