6097. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ قُلْتُ لأَبِي أُسَامَةَ حَدَّثَكُمُ الأَعْمَشُ، سَمِعْتُ شَقِيقًا، قَالَ سَمِعْتُ حُذَيْفَةَ، يَقُولُ إِنَّ أَشْبَهَ النَّاسِ دَلاًّ وَسَمْتًا وَهَدْيًا بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لاَبْنُ أُمِّ عَبْدٍ، مِنْ حِينَ يَخْرُجُ مِنْ بَيْتِهِ إِلَى أَنْ يَرْجِعَ إِلَيْهِ، لاَ نَدْرِي مَا يَصْنَعُ فِي أَهْلِهِ إِذَا خَلاَ.
İshak b. İbrahim bize tahdis etti. Dedi ki Ebu Usame’ye: “A'meş size tahdis etti mi?” dedim. (Dedi ki A'meş): Şakik’i işittim; dedi ki Huzeyfe’yi şöyle derken işittim: “İnsanların dâl, semt ve hedy (tavır, hal ve gidişat) bakımından Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’e en fazla benzeyeni, evinden çıktığı andan tekrar oraya dönünceye kadar İbn Ümmü Abd’dir. (Fakat) ailesiyle baş başa kaldığında ne yaptığını bilemeyiz.”