6126. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّهَا قَالَتْ مَا خُيِّرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ أَمْرَيْنِ قَطُّ إِلاَّ أَخَذَ أَيْسَرَهُمَا، مَا لَمْ يَكُنْ إِثْمًا، فَإِنْ كَانَ إِثْمًا كَانَ أَبْعَدَ النَّاسِ مِنْهُ، وَمَا انْتَقَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِنَفْسِهِ فِي شَىْءٍ قَطُّ، إِلاَّ أَنْ تُنْتَهَكَ حُرْمَةُ اللَّهِ، فَيَنْتَقِمَ بِهَا لِلَّهِ.
Abdullah b. Mesleme bize tahdis etti; Malik’ten; İbn Şihab’dan; Urve’den; [o da] Aişe radıyallahu anha’dan [naklederek]. Dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem iki iş arasında muhayyer bırakılmadı ki, günah olmadığı sürece onların en kolayını almış olmasın. Eğer günah ise, insanların ondan en uzak olanı o olurdu. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem kendisi için asla hiçbir şeyden intikam almamıştır. Ancak Allah’ın hürmeti çiğnenirse, o zaman Allah için intikam alırdı.