6204. Hadis
حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ إِنْ كَانَتْ أَحَبَّ أَسْمَاءِ عَلِيٍّ ـ رضى الله عنه ـ إِلَيْهِ لأَبُو تُرَابٍ، وَإِنْ كَانَ لَيَفْرَحُ أَنْ يُدْعَى بِهَا، وَمَا سَمَّاهُ أَبُو تُرَابٍ إِلاَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم غَاضَبَ يَوْمًا فَاطِمَةَ فَخَرَجَ فَاضْطَجَعَ إِلَى الْجِدَارِ إِلَى الْمَسْجِدِ، فَجَاءَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَتْبَعُهُ، فَقَالَ هُوَ ذَا مُضْطَجِعٌ فِي الْجِدَارِ فَجَاءَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَامْتَلأَ ظَهْرُهُ تُرَابًا، فَجَعَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَمْسَحُ التُّرَابَ عَنْ ظَهْرِهِ يَقُولُ " اجْلِسْ يَا أَبَا تُرَابٍ ".
Halid b. Mahled bize tahdis etti, Süleyman bize tahdis etti, dedi ki Ebu Hazım bana tahdis etti; Sehl b. Sa'd’dan [naklederek]. Dedi ki: Ali radıyallahu anh’a isimlerinin en sevimlisi şüphesiz “Ebu Turab” idi. O, bu künye ile çağrılınca sevinirdi. Onu Ebu Turab diye sadece Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem isimlendirdi. (Ali) bir gün Fatıma’ya kızdı, (evden) çıktı ve mescidin duvarına yaslanıp yattı. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem, onu arayarak geldi. (Fatıma): “İşte o duvarda yatıyor” dedi. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ona geldi. (Ali’nin) sırtı toprakla dolmuştu. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem sırtından toprağı silmeye başladı ve: “Kalk ey Ebu Turab!” diyordu.