6230. Hadis
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، قَالَ حَدَّثَنِي شَقِيقٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنَّا إِذَا صَلَّيْنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قُلْنَا السَّلاَمُ عَلَى اللَّهِ قَبْلَ عِبَادِهِ، السَّلاَمُ عَلَى جِبْرِيلَ، السَّلاَمُ عَلَى مِيكَائِيلَ، السَّلاَمُ عَلَى فُلاَنٍ، فَلَمَّا انْصَرَفَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَقْبَلَ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ فَقَالَ " إِنَّ اللَّهَ هُوَ السَّلاَمُ، فَإِذَا جَلَسَ أَحَدُكُمْ فِي الصَّلاَةِ فَلْيَقُلِ التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ، وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّيِّبَاتُ السَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ، السَّلاَمُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ. فَإِنَّهُ إِذَا قَالَ ذَلِكَ أَصَابَ كُلَّ عَبْدٍ صَالِحٍ فِي السَّمَاءِ وَالأَرْضِ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ. ثُمَّ يَتَخَيَّرْ بَعْدُ مِنَ الْكَلاَمِ مَا شَاءَ ".
Ömer b. Hafs bize tahdis etti, babam bize tahdis etti, A'meş bize tahdis etti, dedi ki Şakik bana tahdis etti; Abdullah’tan. Dedi ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ile birlikte namaz kıldığımız zaman: “Kullarından önce Allah’a selam olsun. Cebrail’e selam olsun. Mikail’e selam olsun. Falancaya selam olsun” derdik. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem (namazdan) ayrılınca, yüzüyle bize yöneldi ve şöyle buyurdu: “Şüphesiz Allah, Selam’ın kendisidir. Sizden biriniz namazda oturduğu zaman: ‘Et-Tahiyyatü lillahi ve’s-salavatü ve’t-tayyibat. Es-Selamu aleyke eyyuhe’n-nebiyyu ve rahmetullahi ve berekatuhu. Es-Selamu aleyna ve ala ibadillahis-salihin’ (Selamlar, dualar ve güzellikler Allah’a aittir. Selam senin üzerine olsun ey Nebi; Allah’ın rahmeti ve bereketleri de... Selam bizim üzerimize ve Allah’ın salih kulları üzerine olsun) desin. Şüphesiz o bunu söylediği zaman, gökte ve yerde bulunan her salih kula isabet etmiş olur. (Sonra): ‘Eşhedü en la ilahe illallah ve eşhedü enne Muhammeden abduhu ve resuluhu’ desin. Sonra dilediği duayı seçsin.”