6250. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، هِشَامُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرًا ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فِي دَيْنٍ كَانَ عَلَى أَبِي فَدَقَقْتُ الْبَابَ فَقَالَ " مَنْ ذَا ". فَقُلْتُ أَنَا. فَقَالَ " أَنَا أَنَا ". كَأَنَّهُ كَرِهَهَا.
Ebu’l-Velid Hişam b. Abdülmelik bize tahdis etti, Şu'be bize tahdis etti; Muhammed b. el-Münkedir’den. Dedi ki Cabir radıyallahu anh’ı şöyle derken işittim: Babamın üzerindeki bir borç için Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’e geldim. Kapıyı çaldım. “Kim o?” buyurdu. “Ben” dedim. Bunun üzerine: “Ben, ben!” buyurdu. Sanki bundan hoşlanmamıştı.