6285. Hadis
حَدَّثَنَا مُوسَى، عَنْ أَبِي عَوَانَةَ، حَدَّثَنَا فِرَاسٌ، عَنْ عَامِرٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، حَدَّثَتْنِي عَائِشَةُ أُمُّ الْمُؤْمِنِينَ، قَالَتْ إِنَّا كُنَّا أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عِنْدَهُ جَمِيعًا، لَمْ تُغَادَرْ مِنَّا وَاحِدَةٌ، فَأَقْبَلَتْ فَاطِمَةُ ـ عَلَيْهَا السَّلاَمُ ـ تَمْشِي، لاَ وَاللَّهِ مَا تَخْفَى مِشْيَتُهَا مِنْ مِشْيَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا رَآهَا رَحَّبَ قَالَ " مَرْحَبًا بِابْنَتِي ". ثُمَّ أَجْلَسَهَا عَنْ يَمِينِهِ أَوْ عَنْ شِمَالِهِ، ثُمَّ سَارَّهَا فَبَكَتْ بُكَاءً شَدِيدًا، فَلَمَّا رَأَى حُزْنَهَا سَارَّهَا الثَّانِيَةَ إِذَا هِيَ تَضْحَكُ. فَقُلْتُ لَهَا أَنَا مِنْ بَيْنِ نِسَائِهِ خَصَّكِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالسِّرِّ مِنْ بَيْنِنَا، ثُمَّ أَنْتِ تَبْكِينَ، فَلَمَّا قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَأَلْتُهَا عَمَّا سَارَّكِ قَالَتْ مَا كُنْتُ لأُفْشِيَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سِرَّهُ. فَلَمَّا تُوُفِّيَ قُلْتُ لَهَا عَزَمْتُ عَلَيْكِ بِمَا لِي عَلَيْكِ مِنَ الْحَقِّ لَمَّا أَخْبَرْتِنِي. قَالَتْ أَمَّا الآنَ فَنَعَمْ. فَأَخْبَرَتْنِي قَالَتْ أَمَّا حِينَ سَارَّنِي فِي الأَمْرِ الأَوَّلِ، فَإِنَّهُ أَخْبَرَنِي أَنَّ جِبْرِيلَ كَانَ يُعَارِضُهُ بِالْقُرْآنِ كُلَّ سَنَةٍ مَرَّةً " وَإِنَّهُ قَدْ عَارَضَنِي بِهِ الْعَامَ مَرَّتَيْنِ، وَلاَ أَرَى الأَجَلَ إِلاَّ قَدِ اقْتَرَبَ، فَاتَّقِي اللَّهَ وَاصْبِرِي، فَإِنِّي نِعْمَ السَّلَفُ أَنَا لَكَ ". قَالَتْ فَبَكَيْتُ بُكَائِي الَّذِي رَأَيْتِ، فَلَمَّا رَأَى جَزَعِي سَارَّنِي الثَّانِيَةَ قَالَ " يَا فَاطِمَةُ أَلاَ تَرْضَيْنَ أَنْ تَكُونِي سَيِّدَةَ نِسَاءِ الْمُؤْمِنِينَ ـ أَوْ ـ سَيِّدَةَ نِسَاءِ هَذِهِ الأُمَّةِ ".
Musa bize tahdis etti; Ebu Avane’den; Firas bize tahdis etti; Amir’den; Mesruk’tan; Müminlerin annesi Aişe radıyallahu anha’nın bana tahdis ettiğine göre; dedi ki: “Biz Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in eşleri hepimiz onun yanındaydık. Aramızdan hiç kimse ayrılmamıştı. Fatıma aleyha’s-selam yürüyerek geldi. Vallahi onun yürüyüşü Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in yürüyüşünden farklı değildi. Onu görünce ‘Merhaba kızım’ diyerek karşıladı. Sonra onu sağ yanına veya sol yanına oturttu. Sonra ona gizlice bir şey söyledi, (Fatıma) şiddetli bir şekilde ağladı. Onun hüznünü görünce ikinci kez ona gizlice bir şey söyledi, bu sefer (Fatıma) gülmeye başladı. Ona: ‘Eşleri arasından Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem sır (vermek) için seni seçti, sonra sen ağlıyorsun’ dedim. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem kalkınca (Fatıma’ya): ‘Sana neyi gizlice söyledi?’ diye sordum. O da: ‘Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in sırrını ifşa edecek değilim’ dedi. (Peygamber) vefat edince ona: ‘Üzerindeki hakkım adına bana haber vermeni istiyorum’ dedim. (Fatıma): ‘Şimdi (olabilir), evet’ dedi ve bana şöyle haber verdi: ‘İlkinde bana gizlice şunu haber verdi: Cebrail her yıl Kur’an’ı benimle bir kere mukabele ederdi. Bu yıl onu benimle iki kere mukabele etti. Ecelimin yaklaşmış olduğunu düşünüyorum. Allah’tan kork ve sabret. Zira ben senin için ne güzel bir önceyim (selefim)’ buyurdu. Bunun üzerine senin gördüğün o ağlayışla ağladım. Benim üzüntümü görünce ikinci kez gizlice şunu söyledi: ‘Ey Fatıma! Müminlerin kadınlarının hanımefendisi —veya bu ümmetin kadınlarının hanımefendisi— olmaktan razı olmaz mısın?’ buyurdu.’”