390. Hadis
أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ مُضَرَ، عَنْ جَعْفَرٍ، عَنِ ابْنِ هُرْمُزَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَالِكٍ ابْنِ بُحَيْنَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا صَلَّى فَرَّجَ بَيْنَ يَدَيْهِ حَتَّى يَبْدُوَ بَيَاضُ إِبْطَيْهِ. وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي جَعْفَرُ بْنُ رَبِيعَةَ نَحْوَهُ.
Yahya b. Bukeyr bize haber verdi, dedi ki: Bekr b. Mudar bize tahdis etti; Cafer’den, İbn Hürmüz’den, o da Abdullah b. Malik b. Buhayne’den [naklen] (şöyle) demiştir: “Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem namaz kılarken (secdeye vardığında), koltuk altlarının beyazlığı görünecek kadar kollarını (yanlara doğru) açardı.” Leys de: “Cafer b. Rabîa bana bunun bir benzerini tahdis etti.” demiştir.