447. Hadis
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُخْتَارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ، عَنْ عِكْرِمَةَ، قَالَ لِي ابْنُ عَبَّاسٍ وَلاِبْنِهِ عَلِيٍّ انْطَلِقَا إِلَى أَبِي سَعِيدٍ فَاسْمَعَا مِنْ حَدِيثِهِ. فَانْطَلَقْنَا فَإِذَا هُوَ فِي حَائِطٍ يُصْلِحُهُ، فَأَخَذَ رِدَاءَهُ فَاحْتَبَى، ثُمَّ أَنْشَأَ يُحَدِّثُنَا حَتَّى أَتَى ذِكْرُ بِنَاءِ الْمَسْجِدِ فَقَالَ كُنَّا نَحْمِلُ لَبِنَةً لَبِنَةً، وَعَمَّارٌ لَبِنَتَيْنِ لَبِنَتَيْنِ، فَرَآهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَيَنْفُضُ التُّرَابَ عَنْهُ وَيَقُولُ " وَيْحَ عَمَّارٍ تَقْتُلُهُ الْفِئَةُ الْبَاغِيَةُ، يَدْعُوهُمْ إِلَى الْجَنَّةِ، وَيَدْعُونَهُ إِلَى النَّارِ ". قَالَ يَقُولُ عَمَّارٌ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الْفِتَنِ.
Müsedded bize tahdis etti, dedi ki: Abdülaziz b. Muhtâr bize tahdis etti, dedi ki: Halid el-Hazzâ bize tahdis etti; İkrime’den [naklen] dedi ki: İbn Abbas bana ve oğlu Ali’ye: ‘Ebu Saîd’e [el-Hudrî] gidin ve onun hadislerini dinleyin.’ dedi. Gittik; onu kendisine ait bir bahçede (hâit) orayı düzenlerken bulduk. Ridâsını alıp (dizlerini karnına dayayarak) toplandı (ihtabâ), sonra bize anlatmaya başladı. Söz mescidin inşasına gelince şöyle dedi: ‘Biz kerpiçleri (labina) birer birer taşıyorduk; Ammâr ise ikişer ikişer taşıyordu. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem onu gördü ve üzerindeki tozu silmeye başlayarak şöyle buyurdu: ‘Vah Ammâr’a! Onu azgın/isyankar bir topluluk (el-fi’etü’l-bâgiye) öldürecek. O onları Cennet’e davet ederken, onlar onu Ateş’e (Cehennem’e) davet edecekler.’ Ammâr ise: ‘Fitnelerden Allah’a sığınırım.’ diyordu.’”