465. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَنَسٌ، أَنَّ رَجُلَيْنِ، مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم خَرَجَا مِنْ عِنْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي لَيْلَةٍ مُظْلِمَةٍ، وَمَعَهُمَا مِثْلُ الْمِصْبَاحَيْنِ يُضِيآنِ بَيْنَ أَيْدِيهِمَا، فَلَمَّا افْتَرَقَا صَارَ مَعَ كُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا وَاحِدٌ حَتَّى أَتَى أَهْلَهُ.
Muhammed b. el-Müsennâ bize tahdis etti, dedi ki: Muâz b. Hişam bize tahdis etti, dedi ki: Babam, Katâde’den tahdis etti; Enes’ten [naklen] ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in ashabından iki adam (Üseyd b. Hudayr ve Abbâd b. Bişr), zifiri karanlık bir gecede Efendimiz’in yanından çıktılar. Yanlarında, önlerini aydınlatan iki lamba (misbâh) gibi iki ışık vardı. (Yol ayrımına gelip) birbirlerinden ayrıldıklarında, her biri kendi evine varana kadar o ışıklardan biri her birine eşlik etmeye (yollarını aydınlatmaya) devam etti.”