489. Hadis
وَأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ حَدَّثَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَزَلَ عِنْدَ سَرَحَاتٍ عَنْ يَسَارِ الطَّرِيقِ، فِي مَسِيلٍ دُونَ هَرْشَى، ذَلِكَ الْمَسِيلُ لاَصِقٌ بِكُرَاعِ هَرْشَى، بَيْنَهُ وَبَيْنَ الطَّرِيقِ قَرِيبٌ مِنْ غَلْوَةٍ، وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ يُصَلِّي إِلَى سَرْحَةٍ، هِيَ أَقْرَبُ السَّرَحَاتِ إِلَى الطَّرِيقِ وَهْىَ أَطْوَلُهُنَّ.
Abdullah b. Ömer ona (Nâfi’ye) haber vermiştir ki; Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem, Harşâ (dagına) varmadan önce, yolun sol tarafındaki bir dere yatağında (mesîl) bulunan bazı büyük ağaçların (sarahât) altında konakladı. O dere yatağı Harşâ’nın eteğine (kurâ’) bitişiktir ve yoldan yaklaşık bir ok atımı (galve) mesafededir. Abdullah, o ağaçlardan yola en yakın ve en uzun olanına (sarhah) doğru namaz kılardı.”