494. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا خَرَجَ يَوْمَ الْعِيدِ أَمَرَ بِالْحَرْبَةِ فَتُوضَعُ بَيْنَ يَدَيْهِ، فَيُصَلِّي إِلَيْهَا وَالنَّاسُ وَرَاءَهُ، وَكَانَ يَفْعَلُ ذَلِكَ فِي السَّفَرِ، فَمِنْ ثَمَّ اتَّخَذَهَا الأُمَرَاءُ.
İshak bize tahdis etti, dedi ki: Abdullah b. Numeyr bize tahdis etti, dedi ki: Ubeydullah bize tahdis etti; Nâfi’den, o da İbn Ömer’den [naklen] ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem bayram günü (namazgâha) çıktığında bir harbe (harbah - kısa mızrak) getirilmesini emrederdi; o harbe önüne sütre olarak dikilir, Efendimiz ona doğru namaz kılar, insanlar da arkasında saf tutarlardı. Efendimiz bu uygulamayı yolculuklarında da yapardı. İşte bu yüzden (sonra gelen) devlet yöneticileri (ümerâ) de bu adetı (harbe kullanmayı) benimsemişlerdir.”