509. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، قَالَ حَدَّثَنَا يُونُسُ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلاَلٍ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَحَدَّثَنَا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ قَالَ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلاَلٍ الْعَدَوِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو صَالِحٍ السَّمَّانُ قَالَ رَأَيْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ فِي يَوْمِ جُمُعَةٍ يُصَلِّي إِلَى شَىْءٍ يَسْتُرُهُ مِنَ النَّاسِ، فَأَرَادَ شَابٌّ مِنْ بَنِي أَبِي مُعَيْطٍ أَنْ يَجْتَازَ بَيْنَ يَدَيْهِ فَدَفَعَ أَبُو سَعِيدٍ فِي صَدْرِهِ، فَنَظَرَ الشَّابُّ فَلَمْ يَجِدْ مَسَاغًا إِلاَّ بَيْنَ يَدَيْهِ، فَعَادَ لِيَجْتَازَ فَدَفَعَهُ أَبُو سَعِيدٍ أَشَدَّ مِنَ الأُولَى، فَنَالَ مِنْ أَبِي سَعِيدٍ، ثُمَّ دَخَلَ عَلَى مَرْوَانَ فَشَكَا إِلَيْهِ مَا لَقِيَ مِنْ أَبِي سَعِيدٍ، وَدَخَلَ أَبُو سَعِيدٍ خَلْفَهُ عَلَى مَرْوَانَ فَقَالَ مَا لَكَ وَلاِبْنِ أَخِيكَ يَا أَبَا سَعِيدٍ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ إِلَى شَىْءٍ يَسْتُرُهُ مِنَ النَّاسِ، فَأَرَادَ أَحَدٌ أَنْ يَجْتَازَ بَيْنَ يَدَيْهِ فَلْيَدْفَعْهُ، فَإِنْ أَبَى فَلْيُقَاتِلْهُ، فَإِنَّمَا هُوَ شَيْطَانٌ ".
Ebu Ma’mer bize tahdis etti, Abdülvâris tahdis etti, Yunus tahdis etti; Humeyd b. Hilâl’den, o da Ebû Sâlih’ten [naklen]; Ebû Saîd [el-Hudrî] şöyle demiştir: (Nitekim) Âdem b. Ebî İyâs da bize tahdis etti, Süleyman b. el-Mugîre tahdis etti, Humeyd b. Hilâl el-Adevî tahdis etti; Ebû Sâlih es-Semmân’dan şöyle nakletmiştir: Bir cuma günü Ebû Saîd el-Hudrî’yi, kendisini insanlardan koruyan (sütre olan) bir şeye doğru namaz kılarken gördüm. Ebû Muayt oğullarından bir genç onun önünden geçmek istedi; ancak Ebû Saîd eliyle gencin göğsünden iterek (geçmesine engel oldu). Genç etrafına bakındı fakat (geçmek için) önünden başka bir yer (masâğ) bulamayınca tekrar (aynı yerden) geçmek istedi. Ebû Saîd bu sefer onu ilkinden daha sert bir şekilde itti. Genç (bu duruma öfkelenerek) Ebû Saîd’e söylendi (laf attı), ardından Mervan’ın yanına gidip Ebû Saîd’den şikayetçi oldu. Ebû Saîd de gencin peşinden Mervan’ın yanına girdi. Mervan ona: ‘Ey Ebû Saîd! Seninle şu kardeşinin oğlu arasındaki bu mesele nedir?’ diye sordu. Ebû Saîd şöyle cevap verdi: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’i şöyle buyururken işitmiştim: “Sizden biri, kendisini insanlardan koruyan bir şeye (sütreye) doğru namaz kılarken biri onun önünden geçmek isterse, ona engel olsun (onu itsin). Eğer (geçmekte) diretirse, onunla mücadele etsin (daha sert engellesin); çünkü o (bunu yapan) ancak bir şeytandır.”