511. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ خَلِيلٍ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ مُسْلِمٍ ـ يَعْنِي ابْنَ صُبَيْحٍ ـ عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهُ ذُكِرَ عِنْدَهَا مَا يَقْطَعُ الصَّلاَةَ فَقَالُوا يَقْطَعُهَا الْكَلْبُ وَالْحِمَارُ وَالْمَرْأَةُ. قَالَتْ قَدْ جَعَلْتُمُونَا كِلاَبًا، لَقَدْ رَأَيْتُ النَّبِيَّ ـ عَلَيْهِ السَّلاَمُ ـ يُصَلِّي، وَإِنِّي لَبَيْنَهُ وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ، وَأَنَا مُضْطَجِعَةٌ عَلَى السَّرِيرِ، فَتَكُونُ لِي الْحَاجَةُ، فَأَكْرَهُ أَنْ أَسْتَقْبِلَهُ فَأَنْسَلُّ انْسِلاَلاً. وَعَنِ الأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ نَحْوَهُ.
İsmail b. Halîl bize tahdis etti, Ali b. Mushir bize tahdis etti, A’meş’ten, Müslim’den [İbn Subayh], o da Masrûk’tan [naklen]; Aişe’nin yanında namazı nelerin bozacağı (kat’u’s-salât) zikredildi ve (oradakiler): ‘Namazı köpek, eşek ve kadın bozar.’ dediler. Bunun üzerine Aişe: ‘Bizi köpeklerle bir mi tuttunuz? Şüphesiz ben Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’i namaz kılarken gördüm; ben onunla kıble arasında sedirin (yatağın) üzerinde uzanmış yatıyor olurdum. Bir ihtiyacım olduğunda, onun tam karşısına geçip (huzuruna dikilmeyi veya namazını meşgul etmeyi) hoş görmezdim de (ayak ucumdan sessizce) süzülüp çıkardım (ensallu).’ dedi. A’meş’ten, İbrahim’den, Esved’den ve Aişe’den de buna benzer bir rivayet nakledilmiştir.”