6351. Hadis
حَدَّثَنَا ابْنُ سَلاَمٍ، أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ يَتَمَنَّيَنَّ أَحَدٌ مِنْكُمُ الْمَوْتَ لِضُرٍّ نَزَلَ بِهِ، فَإِنْ كَانَ لاَ بُدَّ مُتَمَنِّيًا لِلْمَوْتِ فَلْيَقُلِ اللَّهُمَّ أَحْيِنِي مَا كَانَتِ الْحَيَاةُ خَيْرًا لِي، وَتَوَفَّنِي إِذَا كَانَتِ الْوَفَاةُ خَيْرًا لِي ".
İbn Selam bize tahdis etti, İsmail b. Uleyye bize haber verdi; Abdülaziz b. Suheyb’den; Enes radıyallahu anh’dan [naklederek]. Dedi ki Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Sizden hiç kimse, başına gelen bir sıkıntı sebebiyle ölümü temenni etmesin. Eğer illaki ölümü temenni edecekse (başka çaresi yoksa) şöyle desin: ‘Allah’ım! Yaşamak benim için hayırlı olduğu müddetçe beni yaşat. Ölmek benim için hayırlı olduğunda ise canımı al (beni vefat ettir).’”