6361. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " اللَّهُمَّ فَأَيُّمَا مُؤْمِنٍ سَبَبْتُهُ فَاجْعَلْ ذَلِكَ لَهُ قُرْبَةً إِلَيْكَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ".
Ahmed b. Salih bize tahdis etti, İbn Vehb bize tahdis etti; dedi ki Yunus bana haber verdi; İbn Şihab’dan. Said b. el-Müseyyeb’in bana haber verdiğine göre Ebu Hureyre radıyallahu anh, Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’i şöyle buyururken işitmiştir: “Allah’ım! Hangi mümine (onun hak etmediği bir öfke anında) sövmüşsem (veya onu kırmışsam), bunu Kıyamet Günü’nde Sen’in katında ona bir yakınlık vesilesi (kurbet) kıl!”