6386. Hadis
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ رَأَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ أَثَرَ صُفْرَةٍ فَقَالَ " مَهْيَمْ ". أَوْ " مَهْ ". قَالَ تَزَوَّجْتُ امْرَأَةً عَلَى وَزْنِ نَوَاةٍ مِنْ ذَهَبٍ. فَقَالَ " بَارَكَ اللَّهُ لَكَ أَوْلِمْ وَلَوْ بِشَاةٍ ".
Müsedded bize tahdis etti, Hammad b. Zeyd bize tahdis etti; Sabit [el-Bünânî]’den; Enes radıyallahu anh’dan [naklederek]. Dedi ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem, Abdurrahman b. Avf’ın üzerinde (o dönemdeki evliliklerin bir nişanesi olan) sarılık (zaferan kokusu) izi gördü ve: “Bu nedir? (Hayırdır?)” diye sordu. (Abdurrahman): “Bir çekirdek ağırlığınca altın (mehir) vererek bir kadınla evlendim” dedi. Bunun üzerine (Efendimiz): “Allah sana (bu evliliği) mübarek kılsın! Bir koyun keserek de olsa düğün yemeği (velime) ver!” buyurdu.