6388. Hadis
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ كُرَيْبٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لَوْ أَنَّ أَحَدَهُمْ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَأْتِيَ أَهْلَهُ قَالَ بِاسْمِ اللَّهِ، اللَّهُمَّ جَنِّبْنَا الشَّيْطَانَ، وَجَنِّبِ الشَّيْطَانَ مَا رَزَقْتَنَا، فَإِنَّهُ إِنْ يُقَدَّرْ بَيْنَهُمَا وَلَدٌ فِي ذَلِكَ، لَمْ يَضُرَّهُ شَيْطَانٌ أَبَدًا ".
Osman b. Ebi Şeybe bize tahdis etti, Cerir bize tahdis etti; Mansur’dan; Salim [b. Ebi’l-Ca'd]’dan; Küreyb’den; İbn Abbas radıyallahu anhumâ’dan [naklederek]. Dedi ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Şayet biriniz eşine yanaşmak (ilişkide bulunmak) istediğinde: ‘Allah’ın adıyla (başlarım). Allah’ım! Bizi şeytandan uzak tut, şeytanı da bize ihsan edeceğin (çocuğun)dan uzak tut!’ derse ve eğer bu (ilişkiden) aralarında bir çocuk olması takdir edilirse, şeytan ona ebediyen zarar veremez.”