6471. Hadis
حَدَّثَنَا خَلاَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ، حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ عِلاَقَةَ، قَالَ سَمِعْتُ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ، يَقُولُ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي حَتَّى تَرِمَ ـ أَوْ تَنْتَفِخَ ـ قَدَمَاهُ فَيُقَالُ لَهُ، فَيَقُولُ " أَفَلاَ أَكُونُ عَبْدًا شَكُورًا ".
Hallâd b. Yahya bize tahdis etti, Mis'ar bize tahdis etti, Ziyâd b. İlâka bize tahdis etti. Dedi ki: el-Mugîre b. Şu'be’yi [şöyle derken] işittim: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ayakları şişene dek (gece) namaz kılardı. Kendisine (neden bu kadar zahmet çektiği) söylenince; “Şükreden bir kul olmayayım mı?” buyururdu.