6477. Hadis
حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ حَمْزَةَ، حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ يَزِيدَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عِيسَى بْنِ طَلْحَةَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ الْعَبْدَ لَيَتَكَلَّمُ بِالْكَلِمَةِ مَا يَتَبَيَّنُ فِيهَا، يَزِلُّ بِهَا فِي النَّارِ أَبْعَدَ مِمَّا بَيْنَ الْمَشْرِقِ ".
İbrahim b. Hamza bana tahdis etti, İbn Ebi Hâzim bana tahdis etti; Yezîd’den; Muhammed b. İbrahim’den; İsa b. Talha et-Teymî’den; Ebu Hureyre’den [naklederek]. (Ebu Hureyre) Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’i şöyle buyururken işitmiş: “Kul, (sonunun nereye varacağını) hiç düşünmeden bir kelime söyleyiverir de, o kelime yüzünden cehennemin içinde doğu (ile batı) arasından daha uzak bir mesafeye sarsılıp düşer!”