6510. Hadis
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ بْنِ مَيْمُونٍ، حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، عَنْ عُمَرَ بْنِ سَعِيدٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، أَنَّ أَبَا عَمْرٍو، ذَكْوَانَ مَوْلَى عَائِشَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ كَانَتْ تَقُولُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهَ صلى الله عليه وسلم كَانَ بَيْنَ يَدَيْهِ رَكْوَةٌ ـ أَوْ عُلْبَةٌ فِيهَا مَاءٌ، يَشُكُّ عُمَرُ ـ فَجَعَلَ يُدْخِلُ يَدَيْهِ فِي الْمَاءِ، فَيَمْسَحُ بِهِمَا وَجْهَهُ وَيَقُولُ " لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، إِنَّ لِلْمَوْتِ سَكَرَاتٍ ". ثُمَّ نَصَبَ يَدَهُ فَجَعَلَ يَقُولُ " فِي الرَّفِيقِ الأَعْلَى ". حَتَّى قُبِضَ وَمَالَتْ يَدُهُ. قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ الْعُلْبَةُ مِنْ الْخَشَبِ وَالرَّكْوَةُ مِنْ الْأَدَمِ
Muhammed b. Ubeyd b. Meymûn bana tahdis etti, İsa b. Yunus bize tahdis etti; Ömer b. Said’den. (Ömer) dedi ki: İbn Ebi Müleyke bana; Aişe’nin azatlısı olan Ebu Amr Zekvân’ın kendisine [şunları] haber verdiğini bildirdi. Aişe radıyallahu anhâ şöyle dedi: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem (vefata yaklaşırken) önünde içinde su bulunan bir deri kap (rakve) —veya ahşap bir kap (ulbe), ravi Ömer hangisi olduğunda şüphe etmiştir— vardı. İki elini suyun içine sokmaya, sonra da elleriyle yüzünü silmeye başladı. Bu sırada (Efendimiz): “Allah’tan başka ilah yoktur! Şüphesiz ölümün (kendine has) baygınlıkları ve şiddetli sarsıntıları (sekerât) vardır!” buyuruyordu. Sonra elini yukarı kaldırdı ve: “(Allah’ım! Beni) Refîk-ı A'lâ’ya (kavuştur)!” buyurmaya başladı; nihayet ruhu kabzedildi ve (yukarıdaki) eli yana düştü. —Ebu Abdullah [Buhari] dedi ki: ulbe ahşaptan (yapılma kap), rakve ise deriden (yapılma kap) demektir—.