6623. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ غَيْلاَنَ بْنِ جَرِيرٍ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فِي رَهْطٍ مِنَ الأَشْعَرِيِّينَ أَسْتَحْمِلُهُ فَقَالَ " وَاللَّهِ لاَ أَحْمِلُكُمْ، وَمَا عِنْدِي مَا أَحْمِلُكُمْ عَلَيْهِ ". قَالَ ثُمَّ لَبِثْنَا مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ نَلْبَثَ، ثُمَّ أُتِيَ بِثَلاَثِ ذَوْدٍ غُرِّ الذُّرَى فَحَمَلَنَا عَلَيْهَا فَلَمَّا انْطَلَقْنَا قُلْنَا أَوْ قَالَ بَعْضُنَا وَاللَّهِ لاَ يُبَارَكُ لَنَا، أَتَيْنَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَسْتَحْمِلُهُ، فَحَلَفَ أَنْ لاَ يَحْمِلَنَا ثُمَّ حَمَلَنَا، فَارْجِعُوا بِنَا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَنُذَكِّرُهُ، فَأَتَيْنَاهُ فَقَالَ " مَا أَنَا حَمَلْتُكُمْ، بَلِ اللَّهُ حَمَلَكُمْ، وَإِنِّي وَاللَّهِ إِنْ شَاءَ اللَّهُ لاَ أَحْلِفُ عَلَى يَمِينٍ فَأَرَى غَيْرَهَا خَيْرًا مِنْهَا، إِلاَّ كَفَّرْتُ عَنْ يَمِينِي، وَأَتَيْتُ الَّذِي هُوَ خَيْرٌ ". أَوْ " أَتَيْتُ الَّذِي هُوَ خَيْرٌ وَكَفَّرْتُ عَنْ يَمِينِي ".
Ebu Nu'mân bize tahdis etti, Hammâd b. Zeyd bize tahdis etti; Gaylân b. Cerîr’den; Ebu Bürde’den; babasından [Ebu Musa el-Eş'arî]’den. (Ebu Musa) dedi ki: Eş'arîlerden bir grup (reht) içinde Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’e geldim ve ondan bize (binmemiz için) binek vermesini (estahmiluhû) istedim. (Efendimiz): “Vallahi sizi (bineğe) bindirmem! Yanımda sizi bindirecek bir şey de yok!” buyurdu. Sonra Allah’ın dilediği bir müddet bekledik. Derken (Efendimize ganimetten) hörgüçleri bembeyaz (gurri’z-zurâ) üç deve (grubu) getirildi ve bizi onlara bindirdi. Biz yola çıkınca birbirimize: “Vallahi (bu işte) bize bereket verilmez! Zira wir Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’e binek istemeye geldik; o bizi bindirmeyeceğine dair yemin etti, sonra da bindirdi! Haydi bizi Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’e geri götürün de ona (yeminini) hatırlatalım!” dedik (veya birimiz böyle dedi). Geri dönüp yanına vardığımızda (durumu arz edince Efendimiz) şöyle buyurdu: “Sizi ben bindirmedim, bilakis sizi Allah bindirdi! Vallahi ben —Allah dilerse— bir konu üzerine yemin eder de sonra başka bir şeyi ondan daha hayırlı görürsem; mutlaka yeminim için kefaret verir ve o hayırlı olanı yaparım! (Veya şöyle diyebiliriz): O hayırlı olanı yapar ve yeminim için kefaret veririm!”