6662. Hadis
حَدَّثَنَا الأُوَيْسِيُّ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، ح وَحَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ النُّمَيْرِيُّ، حَدَّثَنَا يُونُسُ، قَالَ سَمِعْتُ الزُّهْرِيَّ، قَالَ سَمِعْتُ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ، وَسَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، وَعَلْقَمَةَ بْنَ وَقَّاصٍ، وَعُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ حَدِيثِ، عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حِينَ قَالَ لَهَا أَهْلُ الإِفْكِ مَا قَالُوا، فَبَرَّأَهَا اللَّهُ، وَكُلٌّ حَدَّثَنِي طَائِفَةً مِنَ الْحَدِيثِ ـ فَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَاسْتَعْذَرَ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَىٍّ، فَقَامَ أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ فَقَالَ لِسَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ لَعَمْرُ اللَّهِ لَنَقْتُلَنَّهُ.
el-Üveysî bize tahdis etti, İbrahim [b. Sa'd] bize tahdis etti; Salih [b. Keysân]’den; İbn Şihâb [ez-Zührî]’den. (H) Ayrıca Haccâc [b. Minhal] bize tahdis etti, Abdullah b. Ömer en-Nümeyrî bize tahdis etti, Yunus [b. Yezîd] bize tahdis etti. (Yunus) dedi ki: ez-Zührî’yi şöyle derken işitmiş: Urve b. ez-Zübeyr, Said b. el-Müseyyeb, Alkame b. Vakkās ve Ubeydullah b. Abdullah’ı; Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in zevcesi Ayşe’nin, iftiracıların (ehlü’l-ifk) onun hakkında söyledikleri ve sonunda Allah’ın onu beri kıldığı (temize çıkardığı) o meşhur hadise/hadis hakkında konuşurlarken işitmiş. Her biri hadisden bir bölüm nakletti: (Hadisenin o kısmında) Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ayağa kalkıp Abdullah b. Übeyy(’in iftiralarından dolayı ashabın) yardımını (feste'zara) istemişti. Bunun üzerine Üseyd b. Hudayr ayağa kalkıp Sa'd b. Ubâde’ye (hitaben): “Allah’ın bekasına yemin olsun ki (la'amrullâh), (eğer emredilirse) biz onu mutlaka öldürürüz!” demişti.