6682. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ، حَدَّثَنَا عُمَارَةُ بْنُ الْقَعْقَاعِ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كَلِمَتَانِ خَفِيفَتَانِ عَلَى اللِّسَانِ، ثَقِيلَتَانِ فِي الْمِيزَانِ، حَبِيبَتَانِ إِلَى الرَّحْمَنِ سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ، سُبْحَانَ اللَّهِ الْعَظِيمِ ".
Kuteybe b. Said bize tahdis etti, Muhammed b. Fudayl bize tahdis etti, Umâre b. el-Ka'kâ' bize tahdis etti; Ebu Zür'a [b. Amr]’dan; Ebu Hureyre’den [naklederek]. (Ebu Hureyre) dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “İki kelime (zikir) vardır ki; bunlar dile çok hafif (kolay), mizan terazisinde ise çok ağır ve Rahman olan Allah’a en sevgili olan kelimelerdir: Sübhânallâhi ve bi-hamdihî (Allah’ı hamdıyla tesbih ederim), Sübhânallâhi’l-Azîm (Yüce Allah’ı tesbih ederim)!”