6691. Hadis
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ زَعَمَ عَطَاءٌ أَنَّهُ سَمِعَ عُبَيْدَ بْنَ عُمَيْرٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ عَائِشَةَ، تَزْعُمُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَمْكُثُ عِنْدَ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ، وَيَشْرَبُ عِنْدَهَا عَسَلاً، فَتَوَاصَيْتُ أَنَا وَحَفْصَةُ أَنَّ أَيَّتَنَا دَخَلَ عَلَيْهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَلْتَقُلْ إِنِّي أَجِدُ مِنْكَ رِيحَ مَغَافِيرَ، أَكَلْتَ مَغَافِيرَ فَدَخَلَ عَلَى إِحْدَاهُمَا فَقَالَتْ ذَلِكَ لَهُ. فَقَالَ " لاَ بَلْ شَرِبْتُ عَسَلاً عِنْدَ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ، وَلَنْ أَعُودَ لَهُ ". فَنَزَلَتْ {يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ}، {إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ}، لِعَائِشَةَ وَحَفْصَةَ، {وَإِذْ أَسَرَّ النَّبِيُّ إِلَى بَعْضِ أَزْوَاجِهِ حَدِيثًا} لِقَوْلِهِ " بَلْ شَرِبْتُ عَسَلاً ". وَقَالَ لِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى عَنْ هِشَامٍ، " وَلَنْ أَعُودَ لَهُ، وَقَدْ حَلَفْتُ، فَلاَ تُخْبِرِي بِذَلِكَ أَحَدًا ".
Hasan b. Muhammed bize tahdis etti, Haccâc [b. Muhammed] bize tahdis etti, İbn Cüreyc’den [naklederek]. (İbn Cüreyc) dedi ki: Atâ’nın ifade ettiğine göre (zeame); Ubeyd b. Umeyr’i şöyle derken işitmiş: Ayşe’yi şöyle anlatırken (tez'umu) işittim: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem Zeyneb bint Cahş’ın yanında kalır ve orada bal (şerbeti) içerdi. Ben ve Hafsa, aramızda şöyle anlaştık: Efendimiz hangimizin yanına girerse; O’na: “Sende meğâfîr (kötü kokulu bir zamk) kokusu alıyorum; yoksa meğâfîr mi yedin?” diyecektik. (Nitekim) Efendimiz ikimizden birinin yanına girdiğinde (o kişi) bunu O’na söyledi. Efendimiz: “Hayır (yemedim), bilakis Zeyneb bint Cahş’ın yanında bal (şerbeti) içmiştim. Bir daha onu asla içmeyeceğim!” buyurdu. Bunun üzerine şu ayetler indi: “Ey Peygamber! Eşlerinin rızasını gözeterek, Allah’ın sana helal kıldığı şeyi niçin kendine haram ediyorsun?...” (Tahrîm 1). Ayşe ve Hafsa hakkında: “Eğer ikiniz de Allah’a tevbe ederseniz...” (Tahrîm 4) ayeti indi. Efendimizin “Bilakis bal içmiştim” sözüne binaen de: “Hani Peygamber, eşlerinden birine gizlice bir söz söylemişti...” (Tahrîm 3) ayeti nazil oldu. —İbrahim b. Musa bana, Hişam’dan [naklederek] dedi ki: (Efendimiz o hadiste ayrıca): “Onu bir daha içmeyeceğim, buna yemin ettim; sakın bunu kimseye söyleme!” (buyurmuştu)—.