6720. Hadis
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ هِشَامِ بْنِ حُجَيْرٍ، عَنْ طَاوُسٍ، سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ سُلَيْمَانُ لأَطُوفَنَّ اللَّيْلَةَ عَلَى تِسْعِينَ امْرَأَةً، كُلٌّ تَلِدُ غُلاَمًا يُقَاتِلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ. فَقَالَ لَهُ صَاحِبُهُ ـ قَالَ سُفْيَانُ يَعْنِي الْمَلَكَ ـ قُلْ إِنْ شَاءَ اللَّهُ. فَنَسِيَ، فَطَافَ بِهِنَّ، فَلَمْ تَأْتِ امْرَأَةٌ مِنْهُنَّ بِوَلَدٍ، إِلاَّ وَاحِدَةٌ بِشِقِّ غُلاَمٍ. فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ يَرْوِيهِ قَالَ " لَوْ قَالَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ، لَمْ يَحْنَثْ وَكَانَ دَرَكًا فِي حَاجَتِهِ ". وَقَالَ مَرَّةً قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَوِ اسْتَثْنَى ". وَحَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ عَنِ الأَعْرَجِ مِثْلَ حَدِيثِ أَبِي هُرَيْرَةَ.
Ali b. Abdullah bize tahdis etti, Süfyan [b. Uyeyne] bize tahdis etti; Hişam b. Huceyr’den; Tavus’tan. O, Ebu Hureyre’yi (şöyle derken) işitmiş: Süleyman (aleyhisselam) şöyle dedi: “Bu gece doksan kadını(mı) dolaşacağım. Her biri Allah yolunda savaşacak bir oğlan doğuracak!” Arkadaşı —Süfyan, (arkadaşı ile) meleği kastediyor, dedi— ona: “İnşallah de!” dedi. Ama o (bunu söylemeyi) unuttu ve kadınlarını dolaştı. (Sonuçta) onlardan hiçbiri çocuk getirmedi (doğurmadı); sadece bir tanesi yarım bir çocuk (doğurdu). —Ebu Hureyre (hadisi merfu olarak) rivayet ederek dedi ki: (Efendimiz): “Eğer inşallah deseydi, yemini bozulmaz ve ihtiyacına (muradına) ulaşırdı” buyurdu.— Ve bir keresinde de (ravi): Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem: “Eğer istisna yapsaydı (inşallah deseydi)...” buyurdu (şeklinde nakletti). —Ebu’z-Zinâd da bize el-A'rec’den, Ebu Hureyre’nin hadisinin benzerini tahdis etmiştir.—