6739. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، عَنْ وَرْقَاءَ، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كَانَ الْمَالُ لِلْوَلَدِ، وَكَانَتِ الْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ، فَنَسَخَ اللَّهُ مِنْ ذَلِكَ مَا أَحَبَّ، فَجَعَلَ لِلذَّكَرِ مِثْلَ حَظِّ الأُنْثَيَيْنِ، وَجَعَلَ لِلأَبَوَيْنِ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا السُّدُسُ، وَجَعَلَ لِلْمَرْأَةِ الثُّمُنَ وَالرُّبُعَ، وَلِلزَّوْجِ الشَّطْرَ وَالرُّبُعَ.
Muhammed b. Yusuf bize tahdis etti; Varaka [b. Ömer]’den; İbn Ebi Necih [Yesâr]’dan; Atâ [b. Ebi Rebah]’tan; İbn Abbas radıyallahu anhumâ’dan. Dedi ki: (İslam’ın ilk yıllarında) mal çocuğa aitti; vasiyet (miras bırakma) ise anne-baba içindi. Sonra Allah bundan dilediğini neshetti (hükmünü kaldırdı). Erkeğe iki dişinin payı kadar (pay) kıldı. Anne-babadan her biri için altıda bir (pay) kıldı. Kadın (eş) için sekizde bir ve dörtte bir; koca için de yarım ve dörtte bir (pay) kıldı.