6754. Hadis
حَدَّثَنَا مُوسَى، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ اشْتَرَتْ بَرِيرَةَ، لِتُعْتِقَهَا، وَاشْتَرَطَ أَهْلُهَا وَلاَءَهَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي اشْتَرَيْتُ بَرِيرَةَ لأُعْتِقَهَا، وَإِنَّ أَهْلَهَا يَشْتَرِطُونَ وَلاَءَهَا. فَقَالَ " أَعْتِقِيهَا فَإِنَّمَا الْوَلاَءُ لِمَنْ أَعْتَقَ ". أَوْ قَالَ " أَعْطَى الثَّمَنَ ". قَالَ فَاشْتَرَتْهَا فَأَعْتَقَتْهَا. قَالَ وَخُيِّرَتْ فَاخْتَارَتْ نَفْسَهَا وَقَالَتْ لَوْ أُعْطِيتُ كَذَا وَكَذَا مَا كُنْتُ مَعَهُ. قَالَ الأَسْوَدُ وَكَانَ زَوْجُهَا حُرًّا. قَوْلُ الأَسْوَدِ مُنْقَطِعٌ، وَقَوْلُ ابْنِ عَبَّاسٍ رَأَيْتُهُ عَبْدًا. أَصَحُّ.
Musa [b. İsmail] bize tahdis etti, Ebu Avâne bize tahdis etti; Mansur [b. Mu’temir]’dan; İbrahim’den; Esved’den [naklederek]. Ayşe radıyallahu anhâ, azat etmek amacıyla Berire’yi satın aldı. Ancak sahipleri (eski efendileri), velâ hakkının kendilerinde kalmasını şart koştular. (Ayşe) dedi ki: “Ey Allah’ın Resulü! Ben Berire’yi azat etmek için satın aldım; ancak sahipleri velâsını şart koşuyorlar.” Efendimiz: “Sen onu azat et. Şüphesiz velâ hakkı azat eden kimsenindir —veya; bedelini ödeyenindir—” buyurdu. (Ravi) dedi ki: (Ayşe) onu satın aldı ve azat etti. (Yine ravi) dedi ki: Sonra (Berire, evliliği konusunda) muhayyer bırakıldı ve o da nefsini seçti (evliliği bitirdi). Dedi ki: “Bana şu kadar şu kadar (mal) verilse bile, yine onunla (kocamla) olmazdım.” Esved dedi ki: “Kocası hür idi.” —Esved’in sözü munkatı’dır (kesiktir). İbn Abbas’ın: “Ben onu köle olarak gördüm” sözü ise daha sahihtir.—