6770. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ عَلَىَّ مَسْرُورًا تَبْرُقُ أَسَارِيرُ وَجْهِهِ فَقَالَ " أَلَمْ تَرَىْ أَنَّ مُجَزِّزًا نَظَرَ آنِفًا إِلَى زَيْدِ بْنِ حَارِثَةَ وَأُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ، فَقَالَ إِنَّ هَذِهِ الأَقْدَامَ بَعْضُهَا مِنْ بَعْضٍ ".
Kuteybe b. Said bize tahdis etti, Leys [b. Sa'd] bize tahdis etti; İbn Şihâb [ez-Zührî]’den; Urve’den; Ayşe radıyallahu anhâ’dan [naklederek]. Dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem, yüzünün çizgileri (sevinçten) parlayarak mesrur bir halde yanıma girdi ve şöyle buyurdu: “Görmedin mi? Mücezziz az önce Zeyd b. Harise ve Üsâme b. Zeyd’e baktı ve: ‘Şu ayaklar var ya, muhakkak birbirindendir (biri diğerinin soyundandır)’ dedi.”