6890. Hadis
حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا أَبُو أُسَامَةَ، قَالَ هِشَامٌ أَخْبَرَنَا عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَمَّا كَانَ يَوْمَ أُحُدٍ هُزِمَ الْمُشْرِكُونَ فَصَاحَ إِبْلِيسُ أَىْ عِبَادَ اللَّهِ أُخْرَاكُمْ. فَرَجَعَتْ أُولاَهُمْ، فَاجْتَلَدَتْ هِيَ وَأُخْرَاهُمْ، فَنَظَرَ حُذَيْفَةُ فَإِذَا هُوَ بِأَبِيهِ الْيَمَانِ فَقَالَ أَىْ عِبَادَ اللَّهِ أَبِي أَبِي. قَالَتْ فَوَاللَّهِ مَا احْتَجَزُوا حَتَّى قَتَلُوهُ. قَالَ حُذَيْفَةُ غَفَرَ اللَّهُ لَكُمْ. قَالَ عُرْوَةُ فَمَا زَالَتْ فِي حُذَيْفَةَ مِنْهُ بَقِيَّةٌ حَتَّى لَحِقَ بِاللَّهِ.
İshak b. Mansur bana tahdis etti, Ebu Usame bize haber verdi. Dedi ki: Hişam bize babasından; Aişe’den [naklederek] haber verdi. (Aişe) dedi ki: Uhud günü olduğunda müşrikler hezimete uğradı. İblis: “Ey Allah’ın kulları! Arkanıza (dikkat edin)!” diye bağırdı. Bunun üzerine öndekiler (Müslümanlar) geri döndü, arkadakilerle (yine Müslümanlarla) çarpıştılar. Huzeyfe bir baktı ki, babası el-Yemân! “Ey Allah’ın kulları! Babam! Babam!” dedi. (Aişe) dedi ki: Vallahi, onu öldürünceye kadar el çekmediler. Huzeyfe: “Allah sizi bağışlasın” dedi. Urve dedi ki: Allah’a kavuşuncaya kadar (bu olayın etkisiyle) Huzeyfe’de bir hayır (bağışlama/dua hali) kalmaya devam etti.