6927. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتِ اسْتَأْذَنَ رَهْطٌ مِنَ الْيَهُودِ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا السَّامُ عَلَيْكَ. فَقُلْتُ بَلْ عَلَيْكُمُ السَّامُ وَاللَّعْنَةُ. فَقَالَ " يَا عَائِشَةُ إِنَّ اللَّهَ رَفِيقٌ يُحِبُّ الرِّفْقَ فِي الأَمْرِ كُلِّهِ ". قُلْتُ أَوَلَمْ تَسْمَعْ مَا قَالُوا قَالَ " قُلْتُ وَعَلَيْكُمْ ".
Ebu Nuaym bize tahdis etti; İbn Uyeyne’den; Zühri’den; Urve’den; Aişe radıyallahu anha’dan [naklederek]. Dedi ki: Yahudilerden bir grup (reht) Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in yanına girmek için izin istedi ve: “es-Sâmü aleyke (Ölüm üzerine olsun)” dediler. Ben de: “Bilakis ölüm ve lanet sizin üzerinize olsun!” dedim. (Efendimiz): “Ey Aişe! Şüphesiz Allah Refîk’tir (yumuşak davranır). Her işte rıfkı (yumuşaklığı) sever” buyurdu. Dedim ki: “Ne dediklerini işitmedin mi?” Buyurdu ki: “Ben de ‘Ve aleyküm’ dedim.”